Κάρολος Ντίκενς: Το μόνο χρήσιμο πράγμα

“Λοιπόν την πραγματικότητα μόνο χρειάζομαι. Μονάχα την πραγματικότητα να διδάσκεται στα παιδιά! Τίποτ’ άλλο δε χρειάζεται στη ζωή. Αυτήν μονάχα να καλλιεργείται και όλα τ’ άλλα να τα ξεριζώνεται. Μόνο με την πραγματικότητα μπορείτε να διαπλάσετε το μυαλό του λογικού ζώου, όλα τ’ άλλα είναι άχρηστα. Μ’ αυτήν την αρχή ανατρέφω τα δικά μου παιδιά και με αυτή την αρχή ανατρέφω και τούτα τα παιδιά. Προσκολληθείτε στην πραγματικότητα κύριε!”

Η σκηνή γινόταν σε μια γυμνή, μονότονη, μελαγχολική αίθουσα σχολείου, και το τετράγωνο δάχτυλο του ομιλητή έδινε έμφαση στις παρατηρήσεις του, τραβώντας κάθε τόσο μία γραμμή στο μανίκι του σχολάρχη.  Η έμφαση δυνάμωνε από το μεγάλο, τετράγωνο μέτωπο του ομιλητή, που στηριζόταν πάνω στα ματόφριδά του, ενώ τα μάτια του βολεύονταν μέσα σε δυο σκοτεινές σπηλιές, κάτω από το βαρύ ίσκιο του μετώπου. Η έμφαση δυνάμωνε από το στόμα του ομιλητή, που ήταν πλατύ, λεπτό και σκληρό. Η έμφαση δυνάμωνε από τη φωνή του ομιλητή που ήταν αλύγιστη, στεγνή και αυταρχική.  Η έμφαση δυνάμωνε ακόμα και από τα μαλλιά του ομιλητή, που ορθώνονταν γύρω από το φαλακρό του κεφάλι, σαν μία σειρά από έλατα, για να προστατεύουν από τον άνεμο τη γυαλιστερή του φαλάκρα που ήταν γεμάτη καρούλες, σαν την κρούστα μιας βασιλόπιτας, λες και δεν είχε αρκετό χώρο ν’ αποθηκεύσει όλες τις πραγματικότητες που ήταν στοιβαγμένες από μέσα. Η πεισματική στάση του ομιλητή, το τετράγωνο παλτό του οι τετράγωνες γάμπες του, οι τετράγωνοι ώμοι του - ακόμη και ο λαιμοδέτης του, σφιγμένος έτσι στενόχωρα, που λες και τον άρπαζε από το λαιμό, σαν μία πεισματάρικη πραγματικότητα - όλα αυτά δυνάμωναν την έμφαση.

“Σ’ αυτή τη ζωή χρειαζόμαστε μονάχα πραγματικότητες, κύριε - τίποτ’ άλλο από πραγματικότητες!”

Ο ομιλητής και ο σχολάρχης, και ο άλλος κύριος που ήταν εκεί, έκαναν ένα βήμα πίσω κι έριξαν μια γρήγορη ματιά στην αμφιθεατρική αίθουσα του σχολείου, έτσι που το βλέμμα τους να αγκαλιάσει όλα εκείνα τα μικρά σταμνάκια, που ήταν αραδιασμένα με τάξη και περίμεναν εκεί να τα γεμίσουν ως επάνω μ’ ολόκληρα γαλόνια πραγματικότητες.

Κάρολος Ντίκενς
Δύσκολα χρόνια